reçeteler 2

reçeteler 31-60


31.
Ehli Cennet, Cennette karar kıldıklarında, kardeşlerden bazıları bazılarını görmek isterler. Birinin sediri(tahtı)
 diğerinin sedirine, berikinin sediri ötekinin sedirinin yanına gider. Onlar buluşunca her ikisi de yaslanır ve
 dünyada aralarında olan şeyleri karşılıklı konuşmaya başlarlar. Birisi şöyle der: "Ey kardeşim, hatırlarmısın
 biz dünyada falan mescitte iken Allah'a dua etmiştik. Işte Allah da bizi bağışladı."
 
 

32.
Mü'min hasta olduğu zaman bu hastalık onu, tıpkı demirci körüğünün demirin pasını temizlemesi
 gibi günahlardan temizler.
 
 

33.
Kıyamet günü ümmetimden bir adam divana getirilir ki, kendisi için Cenneti hak edecek sevabı
 bulunmaz. Allah (z.c.hz.) buyurur ki; "Onu Cennete sokun. Zira o efradı ailesine karşı merhametli idi."
 
 

34.
Kıyamet gününde, Adem evladından bir takım kavimler getirilir ki,
 yanlarında dağlar gibi hasenat vardır. Bunlar Cenneti görecek gibi
 yaklaştığında: "Sizin orada nasibiniz yok" denilir. (Itikadları dürüst
 ve riayetleri halis olmadıkları için)
 


 35.
Allah (z.c.hz.) şu topraktan ve şu haremden yetmiş bin kişi baas eder ki,
 onlar Cennete hesapsız girerler. Ve her biri de yetmiş bin kişiye şefaat eder.
 Onlarin yüzleri bedir gecesindeki ay gibidir. (Böylece dört milyar dokuz yüz milyon
 kişi Cennete hesapsiz girecek.)
 


 36.
Insanlar, düşük çocuktan şeyhi faniye kadar, otuz üç yaşındaki oğullar olarak,
 Adem (a.s.) yaradılışında ve Yusuf (a.s.) güzelliğinde, Eyyüb (a.s.) ahlakında sürmeli
 ve süslü olarak haşrolur (Ve öyle Cennete girerler.)
 


 37.
Bir kavim, Cehennemden kokmuş olarak ve ateş kendilerini yakıp dağlamış olarak dışarı
 çıkar da Allah'in Rahmeti ve şefaat edicilerin şefaatı ile Cennete girerler ki,
 onlar orada "Cehennemlikler" diye isimlendirilir.
 


 38.
Ümmetimden yetmiş bin kişi Cennete hesapsız girer. Bunlar dağlanmazlar[Kur'ân ve imân yolundan sapmazlar],
 muska yazmazlar ve sumlanmazlar(sert davranlazlar), Rablerine tevekkül eden kimselerdir.
 


 39.
Kıyamet gününde, Cehennemden bir boyun uzanır. Bu der ki: "Benim hakkım şu üç sınıftır; Inatçı,
 zalim Allah'a şirk koşanlar, haksız yere adam öldürenler."
 
 

40.
Allah (z.c.hz.) buyurur: "Ey Adem oğlu, Cenneti Cehennem üzerine tercih edin.
 Ve amellerinizi iptal etmeyin[amel etmeye devam edin ve sevaplarınızı silecek hareketler ve işler yapmayın]. Yoksa ebedi olarak tepesi aşağı Cehenneme atılırsınız."
 


 41.
Allah (z.c.hz.) buyurur: "Bir kimsenin iki gözünü giderdiğimde o sabreder ve halis[ihlas ile amel ederse] olursa
 onun için Cennetten başka bir sevab vermeye razı olmam."
 


 42.
Allah Tebareke ve Teala kıyamet gününde şöyle buyurur: "Ey Adem kalk,
 ümmetinden binde dokuz yüz doksan dokuzunu Cehenneme,
 birini de Cennete ayır." O zaman ashab yere uzanarak
 ağlamaya başladı. Buyurdu ki: "Başlarınızı kaldırın. Nefsim yed-i kudretinde Olana
 yemin ederim ki, ümmetim, ümmetler içinde siyah öküzün cildindeki beyaz tüy gibidir."
 
 

43.
Allah (z.c.hz.) buyurur: "Benden ötürü birbirine sevgi gösterenlere Benim muhabbetim haktır.
 Benden ötürü birbirlerini ziyaret edenlere Benim muhabbetim haktır.
 Benden ötürü birbirlerine bezledenlere[Esirgemeden verenlere ]Benim muhabbetim haktır.
 Benden ötürü birbirlerine olan nezirlerine[İlerdeki hesap için korkutmak,uyarmak]sadakat gösterenlere muhabbetim haktır.
 Benden ötürü birbirlerine yardım edenlere muhabbetim haktır."
 Bir mü'min erkek veya mü'mine kadın yoktur ki,
 sulbünden [Sülâlesinden]buluğa ermemiş üç evladi Allah'a takdim etsin de,
 o çocuklara rahmetinin fazlı sebebiyle, kendilerini Cennete sokmasın, bu olmaz.
 


 44.
Allah (z.c.hz.) buyurur: "Ben namazı, azametim için tevazu eden, halkıma kibir etmeyen,
 gününü zikir ile geçiren, günahına mu'sir olmayıp istiğfarla yatan, aç doyuran,
 garibi koruyan, küçüğe merhamet eden, büyüge saygı gösteren kimseden kabul ederim.
 Işte o Benden isterse Ben ona veririm. Bana dua ederse kabul ederim.
 Bana tazarru ederse ona merhamet ederim. Benim nazarımda onun misali,
 Cennetlerde firdevs misalidir ki, meyvaları bozulmaz ve hali değişmez."
 
 

45.
Allah (z.c.hz.) buyurur: "Kulum üzerine Benimle meşgul olmak galib olursa,
 onun talebini ve lezzetini zikrimde kılarım. Böyle olduğunda o Bana,
 Ben ona aşık oluruz. Ve bu halde aradaki hicabı ref ederim ve bu hali ona galib kılarım.
 Halk sehiv ettiğinde[Yanıldıklarında]o sehiv etmez. Bunların sözü Peygamberlerin sözüdür ve bunlar gerçek kahramanlardır.
 Ve ehli arza ukubet veya azab murad ettiğim zaman onları hatırlarım da onlar sebebiyle bu
 azabdan sarf-ı-nazar ederim."
 


 46.
Allah (z.c.hz.) buyurur: "Kulumun defterine bakın. Kimi ki Cenneti Benden istemiş görürseniz
 onu kendisine veririm.Kim de Cehennemden Bana sığınmışsa onu ondan korurum.
 
 

47.
Bir kimse bir sene, halis(samimi) niyetle para almaksızın ezan okumuşsa, kiyamette çağrılır.
 Cennetin kapısında durdurulur ve kendisine: "Dilediğine şefaat et" denir.
 
 

48.
Bir kimse sevab umarak yedi sene ezan okursa, kendisine "cehennem'den azatlık" yazılır.
 
 

49.
Bir kimse Cennet hazinesi isterse "Lâ havle velâ kuvvete illâ billah"a devam etsin.
 (Buna gizli tevhid deniyor: "Ne men edici ne de yapıcı bir kuvvet var ancak Allah" manasındadır.)
 


 50.
Bir adam mescide girmek murad ettiğinde, mest veya ayakkabısının altına bakarsa, bir melek:
 "Sen güzel ettin, Cennet te güzeldir. Selametle gir" der.
 

 51.
Malını korurken öldürülen, şehit olur.
 

 52.
Bir kimse dünyadan kaçırdığı bir şeye esef ederse[Üzülürse], Cehenneme bin yıllık yol yaklaşır.
 Ahiretten fevt ettiği bir şeye esef ederse, Cennete bin yıllık yol yaklaşır.
 


 53.
Bir kimse bir adamın eliyle müslüman olursa, Cennet o aracıya vacib olur.
 


 54.
Bir kimse bir gazinin başını gölgelendirirse, onu da Allah (z.c.hz.) kiyamet günü gölgelendirir.
 Kim tek başına Allah yolunda bir gaziyi techiz etse[Donatsa],
 gazinin sevabı ona da aynen verilir ölene veya dönene kadar. Bir kimse,
 içinde Allah'ın ismi anılacak bir mescid bina ederse, Allah ona Cennette bir köşk verir.
 
 

55.
Bir kimse, bir ihtiyacı üzerine bir mü'mine yardım etse, Allah ona yetmiş üç rahmet verir.
 Bunun biri dünyasının islahına kafi gelir. Geri kalan yetmiş ikisi ona Cennetteki dereceleri için saklanır.
 


 56.
Bir kimsenin ayakları Allah yolunda tozlanırsa, Allah ona Cehennemi haram kılar.
 


 57.
Bir kimse halka karşı nefsini önde tutmazsa Cennet-i âliyi kazanır.
 


 58.
Bu ümmetten bir kişi seksen yaşına gelirse, Allah Teala onun bedenini Cehenneme haram eder.
 Bu ümmetten seksen yaşına gelen kimse mizana konmaz. Muhasebe de edilmez ve kendisine: "Hadi gir Cennete" denir.
 
 

 59.
Kim esasen batıl olan yalanı terk ederse, Allah ona Cennetin kenarında bir köşk bina eder.
 Kim haklı olduğu halde cidali[münakaşayı] terk ederse,
 ona Cennetin ortasında bina verir.
 Kim de ahlakını (riyazetle) güzelleştirirse ona Cennetin âlâsında bina yapar.
 
 

60.
kırk hadis ezberleyen cennete girer.Allah'ın 99 ismini oğrenen cennette girer.
 Kim ölümünden sonra geriye kırk hadis bırakırsa, o kimse Cennette Benim refikimdir.